Rozdział 2
“Myśli nie kłamią”
“To nie możliwe, nie wierzę w to… to naprawdę on” komentował w głowie Eunhyuk przyglądając się chłopakowi stojącemu tuż naprzeciw niego. Z dokładnością sokolego wzroku zwrócił uwagę na jego pełne usta, wyraziste kości policzkowe podkreślającego jego dziewczęcą urodę oraz lekkie rumieńce, wywołane stresem jaki go doskwierał stojąc przed nową klasą. Nagle ich oczy spotkały się. Hyuk swym wzrokiem chciał odczytać z niego wszystkie sekrety i znaleźć odpowiedzi na wszystkie jego pytania, które pulsowały jak oszalałe w jego głowie. Chłopak odwrócił się, przerywając w ten sposób pewną więź, która powodowała przyjemne dreszcze na ciele blondyna.
-Nazywam się Lee Donghae, proszę zaopiekujecie się mną - powiedział miłym i przyjemnym głosem, uśmiechając się przy tym od ucha do ucha. Ukłonił się delikatnie przed całą klasą, która zaczęła klaskać na ten gest. Nauczyciel pokazał mu wolne miejsce pod oknem, tuż obok Hyuka. Hae usiadł, nie spoglądając na nastolatka.
- Lee Hyukhae - powiedział blondyn wyciągając dłoń ku nowemu uczniowi. Ten jednak zerkną kątem oka na wyciągniętą rękę po czym zignorował ją. Hyuk zawstydzony wycofał się, jednak jego wzrok nawet na sekundę nie opuścił ciała chłopaka. “dlaczego mnie ignoruje?” zadał sobie pytanie, czekając aż chłopak odwróci się do niego i powie “Eunhyuk! Kopę lat!” jednak to nie nastało. Przez wszystkie lekcje oraz przerwy Eunhyuk starał się zagadywać chłopaka, jednak ten ignorował go jak ducha, udawając, że nie słyszy i nie widzi. Blondyn powoli dostawał szału. Chciał być miły i koleżeński, jednak wszystko czego próbował za każdym razem zawodziło i tylko się ośmieszał przed resztą znajomych, którzy mieli niezłą zabawę przy tym.
- Eunhyuk co jest? Pierwszy raz widzę żeby ktoś obmówił koleżeństwa z tobą - zapytała Sunny noona, głaszcząc chłopaka po głowie.
- A skąd ja to mam wiedzieć? Nawet jak pytam o co chodzi to mnie ignoruje! - dziewczyna zaśmiała się radośnie.
- Myślę, że on potrzebuje czasu na przyjaźnie, jeszcze nie wie kim jesteś i jak bardzo popularny jesteś w naszej szkole. Jak to zauważy to będzie żałować, że tak surowo do ciebie podszedł. - Noona miała rację. Lee Eunhyuk jest znany i uwielbiany w całej szkole. Niektórzy mówią, że to tylko i wyłącznie dzięki jego rodzicom, którzy są bogatymi lekarzami. Jednak prawdą jest, że blondyn sam na to zapracował, aby tylko zadowolić swoich rodziców; dobrze się uczy, jest dobry w każdym sporcie, stał się kapitanem drużyny siatkarskiej jak i kółka tanecznego, przystojny, wysportowany, czego tu więcej chcieć.
Dzień szkolny dobiegał końca.
Kyuhyun podszedł do Hae i z uśmiechem na twarzy rozpoczął rozmowę.
-Hej, doszły mnie słuchy że tańczysz, może chciałbyś się załapać do naszego kółka?
-Wybacz, ale nie jestem zainteresowany.
-No weź - zaczął kyu z psimi oczkami, ale chłopak zaprzeczył ruchem głową.
-Chociaż zastanów się nad tym - dodał Eunhyuk, jednak Hae go znowu zignorował. Czekoladowo włosy nawet nie starał się spojrzeć na Hyuka. Cały czas go ignorował i zlewał, gdy ten próbował zagadać. W końcu Eunhyuk wybuchnął.
- Co ja ci takiego zrobiłem, że mnie ciągle ignorujesz i nawet na mnie nie patrzysz?! - w tym momencie po raz pierwszy tego dnia, chłopak nie odwracając się do niego przodem, odpowiedział mu
-Bo nie lubię twojej twarzy - w tym momencie zadzwonił dzwonek i Hae wyszedł szybko z klasy. Hyuka zamurowało, nie tak sobie wyobrażał pierwszą rozmowę po 8 latach, nie spodziewał się usłyszeć, że chłopak go po prostu nielubi. Kyuhuyn nie potrafił pohamować swojego śmiechu. Poklepał swojego przyjaciela po plecach.
-Wooow ten to ma tupet, oj ale nie dziwie się mu. Ja też bym tak zareagował gdyby przez cały dzień obca osoba przyglądała mi się, przewiercając moje ciało swym wzrokiem na wylot - Hyuk westchnął zrezygnowany i zdesperowany, podążając w stronę wyjścia.
Hej wam!
Ten rozdział jest wyjątkowo krótki za co przepraszam, jednak kolejne będą dłuższe, możecie na to liczyć xD
Pytanie dla czytelników: Jak może brzmieć najgorsza plotka o Hae.
Czekam na odpowiedzi w komentarzach ! >///<
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz